Açlık

AÇLIK

Evinin sıcacık kapısından içeri girdiğinde
Bir annenin sana çaresizce baktığı andır
Belki de bir babanın işten aç bir halde gelip
Tokmuşçasına, memnunmuşçasına gülümsediği bir çift dudaktır.

Kimisi bir kap suya, bir parça ekmeğe muhtaçken
Diğerinin masasından artan belki de sadece o kadardır
O aç karınların sebep olduğu acılı gözler
İnsanın en çaresiz kaldığı andır.

Sadece yemeğe değil sevgiye,mutluluğa aşka da acıkır, susar insan
Elinde kalan zavallı kırık bir kalple kalır kimi zaman
O kalbin yarası aşkla sarılır,
Aşk gerçek aşk olur karşındakine işlediği zaman.

                                                          Fatma Pınar ÜNER