Yeniden Ben...

Uzun zamandan sonra tekrardan selam!

 Çok açtım arayı biliyorum maalesef.Son duyuruda bahsettiğim gibi sınavlar bitti, okul bitti.Yaz tatili de başladı ve bitecek kısa zaman sonra.
 Ben çok fazla ayrı kaldım blogdan.Kendimden de diyebiliriz belki...Kendimi iyice kaybettim ki yepyeniden daha iyisiyle bulabilmek için.Şu anda buldum ve buradayım işte.Çok düşündüm yazı yazmazken.Her şeyi düşündüm.Gerek yaşadıklarımla, gerek birden anlamsızca değişen duygularımla, gerekse de umutlarım ve belki de hiçbir zaman ulaşamayacağım hayallerimle...Yaşımdan dolayı olsa gerek bu duygu karışıklıklarım.Daha fazla dibe inmeden kendini koruyup çıkarmayı bilmeli insan.Hayatımız bize bir kez verilmiş bir şans.İkincisi olmayacak.Bu yüzden her günümüzü sanki son günümüz gibi içimizden geldiğince, arkada düşünüp geri dönmeyi bekleyecek düşüncelerden kopmuşçasına yaşamak gerekli.
 Hayat ne kadar zor olsa da biz öğreniyoruz her an.Anın kıymetini bu yüzden bilmek gerekli.Çünkü dün yaşandı, yarını kimse bilemez ama bir tek bildiğimiz ise şu elimizdeki dakikalar.Bu yüzden en kararlı halimizle kendimizin farkına varmalıyız.Kendimizi ne olursa olsun sevmeliyiz.Yok kiloluymuş yok saçı başı dağınık yok boyu kısa ya da uzun.Hepsi gelip geçici takıntılar.İleride ben neye takılıp zamanımı harcamışım diye pişman olmaktansa, bize verilen hayatı ve bedeni en iyi şekilde korumalıyız ve de hayatımızı doyasıya yaşamalıyız.
 Bu yazıda benden bu kadar umarım herkes kendini ararken fazla kaybolmadan bulur.
Yazı düzeni yazın olduğu için değişti.Artık hızlanmak da gerekiyor.Kesin düzene oturunca bilgi vereceğim.
 Beni hala takip edenlere teşekkürler.Yazılarımı keyifle okuyup kendinizi bulmanızı umuyorum bir parça da olsa.
 Sevgiyle kalın, en önemlisi kendiniz gibi kalın!

                                                                   Fatma Pınar ÜNER   NO:9